Wiele substancji chemicznych może wywoła pewne podrażnienia skórne. Przeważnie zjawiają się w niej takie zmiany, jak po zadziałaniu promieni chemicznych. Zwykłym objawem bywa rumień skóry (derma-titis erythematosa) przemijający lub długotrwały. Wywołuje on następnie łuszczenie, a często później bronzowawe zabarwienie. Może również wystąpić pokrzywka, grudki, pęcherze i krosty, wreszcie wynaczynienie, a nawet zgorzel. Wtórne zakażenie skóry w tych sprawach, szczególniej bakterjami ropotwórczemi, może nastąpić skutkiem najrozmaitszych przyczyn, jak np. drapanie. Odczyn skóry bywa umiejscowiony lulb rozszerza się daleko poza obręb zadziałania czynnika drażniącego. Pewne grupy chemikalij wywołują objawy, dość dla nich znamienne. Do takich należą przedewszystkiem: alkalja, kwasy mineralne, środki redukujące, rośliny parzące i gazy trujące.
Stała styczność z najrozmaitszemi przetworami chemicznemi ze względu na zawód powoduje choroby skórne zawodowe, w których czynnik chemiczny może oddziaływać słabiej lub silniej, zależnie od własności konstytucyjnych skóry i jej uczulenia. Najczęściej w zawodowych cierpieniach skóry spostrzegamy zmiany na miejscach, najbardziej narażonych na zetknięcie z chemikaljami; do takich należą grzbiety rąk i palców, a następnie przedramiona i dalsze okolice skóry. Zmiany występują w postaci zabarwienia, zaczerwienienia, nadmiernych rogowaceń, pęknięć, zmian paznokci, podrażnienia gruczołów skórnych i torebek włosowych.
Niektóre środki kosmetyczne mogą zawierać drażniące alkalja, kwasy, sole mineralne i środki redukujące.