Często powtarzające się urazy słoneczne przez szereg lat, w połączeniu z wpływami atmosferycznemi, jak wiatr i wilgoć, mogą wywołać objawy zwyrodnienia skóry: zcieńczenie i zmniejszenie sprężystości skó--ry, pomarszczenie i zciemmienie jej, rozszerzenie naczyń i wytworzenie hrodawkowatych płaskich tworów na powierzchni, z których następnie mogą rozwijać się nabłoniaki złośliwe (skóra zwietrzała — keratosis se-nilis, Seemannshaut). Otrzymujemy obraz bardzo zbliżony do xeroderma pigmentosum.
Skóra w rumieniu słonecznym przedstawia charakterystyczne zmiany w naskórku i skórze właściwej: w naskórku powstaje obrzęk międzykomórkowy, wodniczki w komórkach, gorsze ich barwienie; w tkance łącznej również spotykamy obrzęk.
W skórze zwietrzałej pod działaniem promieni słonecznych widzimy głównie zmiany w tkance łącznej: włókna klejorodne układają się w grube proste pasma i barwią się zasadowemi barwikami, a włókna sprężyste zmieniają swoją barwliwość, gdyż poczynają barwić się zasa-dowo.