Zaczerwienienie i obrzęk ustępują powoli, jak również powoli narasta warstwa zrogowaciałego naskórka w miejscu opróżnionego pęcherza. Skóra łuszczy się jeszcze przez dłuższy przeciąg czasu, zatrzymuje odcień brunatny i nie pozostawia po sobie blizn. Znacznie powolniej ustępują zmiany cięższe: oddzielanie się części zmartwiałych, pokrywa nie się powierzchni ziarniną, a szczególniej naskórkiem. Blizny powstałe po oparzeniu często bywają przerosłe, mogą zniekształcać powierzchnię, nawet upośledzać czynności mięśni.
Oparzenie juz 1/3 powierzchni skóry może spowodować śmierć chorego. Przyczyną wczesnej śmierci może być przedewszystkiem czynnik toksyczny, t. j. wytworzone przez oparzenie substancje trujące, rozpad krwinek, utrata osocza krwi i wstrząs nerwowy. Śmierć w późniejszym okresie wywołana bywa zatruciem produktami rozkładu białka, co w następstwie powoduje wyczerpanie układu chromo-chłonnego (kora nadnerczy).